خط داستانی
این فیلم مستند بر پایهٔ کارهای انجامشده در بازهٔ May 2005 تا February 2006 است. در آن، جامعهای بیخانمان به نام خانهٔ زندگی با هم دیده میشود که به قصد نمایشِ فقرا برای نخستین بار در کره اقدام به اشغال زمین میکند. فیلم به دقت به تلاشها و ارادهٔ خودیاریِ بیخانمانها مینگرد و فرایندِ اشغال را دنبال میکند. با دقت به افراد، مستندساز سعی میکند بفهمد خانه برای انسانها چه معنایی دارد و چگونه حقوق مسکن باید در این جامعه محقق شود. مسکن میتواند شرط اصلی حفظ امید برای بیخانمانان باشد. با این حال، به محض تأمین خانه برای آنها، پرسشهای ابتدایی تغییر میکنند.