ورژن‌های عادی

شهر روایتی رو به فراموشی رو به صنعتی بودن سابق خود دارد. طی شش ماه فیلمساز از مردم شهر می‌خواهد یک یا چند چیز که در گذشته به آن‌ها گفته شده و همچنان بر آن‌ها اثر گذاشته‌اند را بازگو کنند. از طریق سیزده فریم‌برد و تصاویر ریز، نقشه‌ای از ترابری‌های کوچک انسانی ترسیم می‌کند و فضای مبهم هویت فردی/جمعی را برای تجربه تماشاگر فراهم می‌آورد