خط داستانی
به عنوان فردی معلول آشکار، فیلمساز رید داونپورت اغلب یا هدف نگاه ناخواسته دیگران است یا به طور پارادوکسیکال نادیده گرفته یا کنار گذاشته میشود. ورود چادر سیرک درست در بیرون آپارتمانش او را به تفکر درباره تاریخچه و میراث نمایش عجایب و کسانی که به عنوان غیرمعمول تلقی میشدند و برای تفریح و شوک تماشاگران هزینهبردار به نمایش گذاشته میشدند، میاندازد. داونپورت با تفکر درباره این موضوع و ارتباط آن با شیوهٔ فیلمسازی خود که به صورت آشکار به ناتوانی میپردازد، تصمیم میگیرد فیلمی بسازد دربارهٔ اینکه چگونه او از منظر صندلی چرخدار خود جهان را میبیند بدون اینکه خود دیده شود.
