اتاق بدون پنجره

برده‌داری هرگز به پایان نرسیده است. فقط نام‌ها و روش‌های دیگری برای پنهان کردن خود به کار گرفته است. فیلم روزر کورلا بر بیروت تمرکز می‌کند، جایی که طبقه مرفه در مقیاس گسترده، خدمتکارانی از کشورهایی مانند اتیوپی، کنیا و فیلیپین را از طریق آژانس‌هایی استخدام می‌کند که به مردم توصیه می‌کنند چگونه این زنان جوان را فریب داده و دستکاری کنند تا به صورت تمام‌وقت (به معنای واقعی کلمه) برای دستمزدهای ناچیز کار کنند. این یک افشاگری ناراحت‌کننده است، اما کورلا خونسردی خود را حفظ کرده و سیستم غیرانسانی «کفاله» را تکه تکه از هم می‌درد. او وضعیت را هم با کلمات و هم با تصاویر تحلیل می‌کند، اما این خود خدمتکاران کم‌دستمزد هستند که با تظاهرات، اعتراضات و درخواست‌هایشان برای شرایط کاری مناسب، نتیجه‌گیری را ارائه می‌دهند. «اتاق بدون پنجره» - که عنوانش به اتاق‌های در اختیار این زنان اشاره دارد - رویکردی هنری و تحقیقی را در افشای هیولای منفور برده‌داری مدرن در هم می‌آمیزد. فیلمی که متأسفانه در تمام نقاط جهان بسیار به‌روز و مرتبط است.