برف باکره

مین، یک پسر کره‌ای، به همراه پدرش که سفالگر است به ژاپن منتقل می‌شود. یک روز در یک معبد محلی، او نانا را ملاقات می‌کند، دختری زیبا با چشمان خیره‌کننده که آرزو دارد نقاش شود. مین در نگاه اول عاشق او می‌شود و متوجه می‌شود که نانا در مدرسه‌ای که او به تازگی به آن منتقل شده، تحصیل می‌کند. دوستی آنها با وجود تفاوت‌های فرهنگی و زبانی به سرعت توسعه می‌یابد. وقتی مادربزرگ مین بیمار می‌شود، او به کره بازمی‌گردد و نانا در هیچ کجا پیدا نمی‌شود. آیا احساسات واقعی او نسبت به نانا برای او آشکار نبوده است؟ چرا نانا بدون هیچ کلمه‌ای ناپدید شده است؟