خط داستانی
این مستند ۱۹۹۶ سفری نوستالژیک را از طریق تاریخ به نمایش میگذارد تا تجارب کارکنان خوابدار سیاهپوست را که در راهآهن کانادا از اوایل قرن بیستم تا دههٔ شصت کار میکردند روایت کند. حس افتخار قوی در میان این مردان وجود داشت و جامعهشان به خوبی به آنها احترام میگذاشت. با این حال شرایط سخت کاری آنها را از ارتقاء به مشاغل دیگر راهآهن بازداشت تا سرانجام در سال ۱۹۵۵، پُرتر لی ویلیامز مبارزهٔ خود را به اتحادیه برد.
