خیابان مک کلاناهان

Rue McClanahan بازیگر کهنه کار تلویزیون و ستاره دهه 50 برادوی، بازیگری بود که توسط مدیر تلویزیون، نورمن لیر مورد توجه قرار گرفت. لیر او را در تعدادی از برنامه های تلویزیونی، از جمله "همه در خانواده" (1971) با "Carroll OConnor" و "Maude" (1972) با Bea Arthur انتخاب کرد. مک‌کلاناهان بعد از آن با ویکی لارنس، کن بری، بتی وایت و کارول برنت در «خانواده مادر» (1983) به مدت سه سال همبازی شد و پس از لغو آن توسط NBC، مک‌کلانآهان احتمالاً بیشتر به خاطر بازی در نقش بلانچ زن خوشگل و تیز جنوب در «دختران طلایی» (1985) شناخته شد. او یک بار دیگر با بی آرتور و بتی وایت و با تازه وارد نسبتاً استل گتی کار کرد. هر چهار زن برای نقش هایشان برنده جایزه امی شدند. پس از اینکه بی آرتور پس از هشت فصل سریال را ترک کرد، مک کلانهان، وایت و گتی برای یک اسپین آف کوتاه در "قصر طلایی" (1992) بازگشتند. در اواسط دهه نود، مک کلانهان دیاگ بودمبتلا به سرطان بود، اما توانست با موفقیت با آن مبارزه کند. مک‌کلانهان علاوه بر اینکه استعدادهای خود را در ساخت تعدادی از فیلم‌های تلویزیونی به ارمغان می‌آورد، در سال‌های اخیر با همبازی جک لمون و والتر ماتائو در کمدی خارج از دریا (1997) و با کاسپر ون دین در Starship Troopers (1997) روی پرده بزرگ ظاهر شده است. مک کلاناهان همچنین وقت خود را صرف پیوستن به سازمان ها و کمک به سازمان های ضد سرطان، ایدز و ظلم به حیوانات می کند.